K-EET Gelderland

Het bovenregionale netwerk eetstoornissen in Gelderland valt onder het Bovenregionale Expertisenetwerk Gelderland (BOEG) . BOEG richt zich op een beter toekomstperspectief voor Gelderse jongeren in complexe hulpverleningssituaties, die nu niet de zorg krijgen die zij nodig hebben.

De missie van K-EET is dat kinderen en jongeren (0-25) met een (potentiële) eetstoornis steeds eerder herkend, beter begrepen en eerder en beter behandeld worden.

Een netwerk is noodzakelijk voor het beter begrijpen van complexe problematiek en om de zorg te kunnen verbeteren in de gehele keten van preventie en eerstelijnszorg bij beginnende klachten, tot derdelijnszorg.

Ons kernteam bestaat uit:

• Olivia Fokke: ervaringsdeskundige en psycholoog bij praktijk Rigtering (regio Arnhem)

• Femmy Dapper: klinisch psycholoog in het Rijnstate ziekenhuis (regio Arnhem)

• Leontine Berg: psychiater bij Amarum (regio midden ijssel/ oost veluwe en achterhoek)

• Louise Schepman: gezinsbehandelaar bij Karakter (regio achterhoek)

• Wilma Hooft: diëtiste bij Eetstijl (regio rivierenland)

• Diana Steenbakker: kinder en jeugdpsycholoog bij KJP Bennekom / LibraZ (regio foodvalley)

• Esther Rigtering: GZ Psycholoog bij praktijk Rigtering / LibraZ (regio Arnhem)

• Wesley Hekhuizen: gezinsbehandelaar en pedagoog bij Prolis/ LibraZ (regio Nijmegen)

Hoe eerder een eetstoornis wordt opgepakt, hoe groter de kans op herstel. Die vroege inzet lukt – volgens K-EET Gelderland – alleen wanneer alle betrokken professionals samen optrekken: van eerste lijn tot ziekenhuis, van specialistische GGZ tot gemeenten. Op 12 november kwam de kerngroep K-EET Gelderland bijeen voor een gesprek met Maarten Groot van VWS, om vooruitgang en uitdagingen in de regionale samenwerking te bespreken. Het werd duidelijk dat de regio grote stappen heeft gezet, maar dat kwetsbaarheden in het systeem nog blijven bestaan.

Een netwerk dat gezinnen centraal staat

K-EET Gelderland bouwt gestaag aan een regionaal netwerk waarin kennis, verantwoordelijkheid en begeleiding beter op elkaar aansluiten. Binnen dit netwerk stemmen professionals behandelroutes af, delen zij ervaringen en zoeken actief naar manieren om gezinnen sneller en adequater te ondersteunen. Zo kunnen jongeren sneller op de juiste plek terecht, worden (somatische) problemen tijdig ondervangen en voelen gezinnen zich gesteund.

 De waarde van deze collectieve aanpak werd duidelijk in het ervaringsverhaal van een moeder en haar dochter. Door het intensieve traject van de MeerGezinsDagBehandeling (MGDB) werken meerdere gezinnen tegelijk aan herstel. Eerder vastgelopen zorg werd hierdoor weer op gang geholpen, met dagelijkse begeleiding en aandacht voor het hele gezin. Aanvankelijk was het gezin bang dat hun dochter zich zou vergelijken met andere jongeren met een eetstoornis, maar juist die ontmoeting bood herkenning, steun en zelfs momenten van gezelligheid. Dochter vertelde dat ze eindelijk iemand werd “waar ze eerder altijd van droomde”. Dit verhaal benadrukt dat effectieve samenwerking direct bijdraagt aan herstel en stabiliteit binnen gezinnen.

 Waar de samenwerking nog onvoldoende wordt gefaciliteerd

Tegelijkertijd werd tijdens de bijeenkomst duidelijk waar professionals nog tegen de grenzen van het systeem oplopen. De grootste uitdaging? Tijd. Wanneer jongeren tussen ziekenhuis, eerste lijn, specialistische GGZ en gemeente bewegen, worden wachttijden en onduidelijke verantwoordelijkheden al snel een risico voor herstel. Veel zorgverleners zien de signalen wel, maar missen de ruimte, financiële duidelijkheid of juiste expertise om jongeren structureel te blijven begeleiden. Dat leidt ertoe dat sommige praktijken terughoudend worden in het aannemen van eetstoornisproblematiek, terwijl juíst die vroege fase van grote invloed is op het verdere verloop.

Daarnaast is er behoefte aan meer continuïteit en gedeelde taal: een gezamenlijke basis waarop professionals, ouders en jongeren dezelfde informatie krijgen en dezelfde koers varen. De inzet van ervaringsdeskundigheid kan daarin veel betekenen, maar wordt nog te weinig benut door onduidelijke financiering of beperkte implementatiemogelijkheden. Terwijl het vooral in de tussenfases - de kwetsbare periodes tussen hulpvragen en behandelingen - juist deze kennis is die gezinnen steun en perspectief geeft.

Deze knelpunten laten zien dat de bereidheid in het netwerk groot is, maar dat het systeem soms nog tegenwerkt. Zonder heldere bekostiging, eenduidige afspraken en snelle schakels blijven gezinnen kwetsbaar voor gaten tussen organisaties. Het verhaal van moeder en dochter maakte zichtbaar wat dat betekent: dat herstel niet alleen vraagt om expertise, maar ook om tempo, duidelijkheid en samenhang.

 Met VWS in gesprek: hoe sluiten beleid en praktijk beter op elkaar aan?

Namens VWS luisterde Maarten Groot naar de ervaringen uit de regio en benadrukte dat hij onder de indruk is van de koers van K-EET Gelderland, vooral de inzet op vroegsignalering, gezamenlijke behandelroutes en sterke regionale samenwerking. Hij erkende dat het huidige systeem samenwerking soms belemmert door uiteenlopende financieringsstromen en verschillende wettelijke kaders en de scheiding tussen jeugd- en volwassenenzorg. Hij gaf aan dat VWS de noodzaak ziet om juist bij eetstoornissen sneller en meer samenhangend te kunnen handelen. Hij stond positief tegenover de ontwikkelrichting van K-EET en onderschreef de behoefte aan minder bureaucratie, duidelijkere verantwoordelijkheden en betrouwbaardere financiering, waarbij hij aangaf dat initiatieven zoals dit helpen om scherp te krijgen waar beleid beter op de praktijk kan aansluiten.

 Samen vooruit

De bijeenkomst liet zien dat Gelderland beschikt over een netwerk dat stevig groeit en waarin professionals elkaar weten te vinden wanneer het ertoe doet. De ervaringen van gezinnen, de bereidheid van zorgverleners en de reflectie vanuit VWS tonen gezamenlijk de richting waarin de regio zich beweegt: naar snellere, warmere en beter afgestemde zorg. De uitdaging voor de komende periode is om die vooruitgang te verankeren in beleid, zodat samenwerking geen afhankelijkheid blijft van mensen die “hun best doen”, maar een vanzelfsprekend onderdeel wordt van het zorglandschap.

Want uiteindelijk draait het om dat herstel mogelijk is wanneer ondersteuning op tijd komt en het gezin niet alleen hoeft te staan. Dáár werkt K-EET Gelderland elke dag aan - samen, stevig en met één doel voor ogen: jongeren en volwassenen met een eetstoornis zo snel mogelijk op het juiste spoor zetten.

Sneller de juiste zorg op de juiste plek voor Gelderse jongeren en gezinnen

Snel de juiste hulp: dat willen we allemaal voor jongeren en gezinnen met ernstige problemen. Vaak lukt dit, maar voor de meest kwetsbare jongeren soms ook niet. Dat probleem pakt de Gelderse jeugdalliantie samen met de 7 Gelderse jeugdregio’s aan. Wij bundelen onze krachten om de hoogspecialistische jeugdhulp in Gelderland beter te organiseren. Sneller de juiste zorg op de juiste plek; daar gaan we voor.

De meest kwetsbare jongeren en gezinnen uit Gelderland kunnen bij ons terecht voor hoogspecialistische jeugdhulp. Wij noemen dit de ‘essentiële functies’. Deze zorgen voor stabiliteit en veiligheid. En voor positieve interactie tussen de jongere en zijn omgeving. 

Jongeren en ouders kunnen rekenen op: 

• een integrale aanpak en passende hulp, zo dichtbij en zo thuis mogelijk

• geen onnodige doorplaatsingen: de zorg gaat naar de jongere in plaats van andersom

• beschikbaarheid van deze schaarse hoogspecialistische zorg

Het gaat om twee diensten: integrale zorg met verblijf en de mobiele brigade.

De essentiële functies zijn aanvullend op lokale en regionale oplossingen. En bestaan naast het hoogspecialistische aanbod waarvoor landelijke afspraken gelden (LTA).